czaić się


czaić się
czaić się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, czaję się, czai się, czaj się {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'czekać na kogoś lub na coś w ukryciu z zamiarem napadnięcia; robiąc coś, okazywać charakterystycznym zachowaniem takie zamiary, skradać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Tygrys czai się do skoku na ofiarę. Bandyta czaił się w krzakach. Napastnik czai się za rogiem. Gdzieś wysoko, w oślepiających promieniach słońca czaiły się nieprzyjacielskie myśliwce. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o czymś niebezpiecznym: zagrażać, grozić, wywoływać nieprzyjemne wrażenie swojej obecności': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gdzieś czai się niebezpieczeństwo. W otchłani czai się śmierć. W wypalonych minach czaiła się martwota i pustka. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o czymś rozpoznawanym po oznakach: być w jakimś stopniu widocz nym, zapowiadać coś': {{/stl_7}}{{stl_10}}W oczach jeńców czaił się lęk. Śmiech czai się w czyichś kącikach ust. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'zachowywać się lękliwie; robić coś w sposób nazbyt ostrożny, niezdecydowany, asekurancki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nie ma się co tak czaić. Przecież nas nie zjedzą! Nie będę się czaił, tylko powiem to głośno. (TV) {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • czaić się — ndk VIa, czaję się, czaisz się, czaj się, czaił się «czekać na kogoś w ukryciu z zamiarem napaści, podchodzić skrycie, skradać się» Czaić się w cieniu. Czające się kroki. przen. tylko w 3 os. «coś się zbliża; widać zapowiedź, oznaki, najczęściej… …   Słownik języka polskiego

  • czaić się — Bać się lub wstydzić i w rezultacie zwlekać ze zrobnieniem czegoś Eng. To be frightened or bashful (and especially to delay doing something as a result of this) …   Słownik Polskiego slangu

  • czajenie się — n I rzecz. od czaić się …   Słownik języka polskiego

  • чаять — чаю думать, полагать, надеяться, ожидать , нареч. чай, чать вероятно (см.), невзначай, отчаяться, укр. чайом на карауле , отчай отчаяние , др. русск. чаяти ожидать, надеяться , ст. слав. чаѩти, чаѭ ἐλπίζω, προσδέχομαι, προσδοκῶ (Остром. Супр.),… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Czaja — Übername zu poln. czaic sie »herumschleichen, lauern« …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • czatować — ndk IV, czatowaćtuję, czatowaćtujesz, czatowaćtuj, czatowaćował «czaić się, śledzić z ukrycia; wyczekiwać» Wilk czatuje na zdobycz. Czatować na listonosza …   Słownik języka polskiego

  • czyhać — ndk I, czyhaćam, czyhaćasz, czyhaćają, czyhaćaj, czyhaćał «czatować, czekać na kogoś w ukryciu z zamiarem napaści; czaić się» Czyhać na wroga. Tygrys czyha na zdobycz. przen. a) «zagrażać» Niebezpieczeństwo czyha na bagnach. Śmierć czyha na… …   Słownik języka polskiego

  • czatować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, czatowaćtuję, czatowaćtuje {{/stl 8}}{{stl 7}} czekać w ukryciu na okazję do napadu; czyhać, czaić się na kogoś lub na coś; także wyczekiwać kogoś lub czegoś w dużym napięciu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czatować na kogoś …   Langenscheidt Polski wyjaśnień